|
Een inventief, wervelend dansfestijn met PJM-scholieren en danstheater Aya. De Aegonzaal van de Harmonie zat vol met, naar ik vermoed, veel familieleden en vrienden van de meedansende leerlingen van Piter Jelles Montessori , die getracteerd werden op een uitzonderlijke voorstelling van danstheater Aya. Nog geen maand geleden zochten zij contact met leerlingen om ze te werven voor deze voorstelling. De scholieren hadden dus weinig tijd om zich voor te bereiden, maar daar had het publiek geen last van tijdens deze show vol dans, rap, streetdance en battles. Het toneelbeeld toonde projecties van de omgeving van de jeugd en van eeuwige thema’s als het stromen van water of het neervallen van druppels regenwater op vijf ‘kasten’ die achter op het podium stonden en waarop soms ook gedanst werd. Een paar keer kwam er voorop het toneel een scherm naar beneden waarop filmpjes werden geprojecteerd met rappende scholieren, met een meisje in de rol van een dakloze, of met een meisje dat met erg veel lef een gedicht over haar identiteit voor het voetlicht bracht. De teksten hadden zij geschreven tijdens het voorbereidende project bij het vak Nederlands. De thematiek was helder, ook gezien de titel van het stuk: IDeals en kwam mooi tot uiting door de stukken waarin spelers en scholieren uiting gaven aan hun diepste wensen. Gewoon zeggen wat je het liefste zou willen, of wat je het liefste zou kunnen. Dat je niet alleen staat met je idealen en elkaar om hulp kunt vragen kwam mooi naar voren toen de leerlingen de op instorten staande dansers ondersteunden. De jonge dansers waren daaraan voorafgaand door de oudere ter wereld gebracht. Het was een erg ontroerend en intiem moment toen de dansers elk omklemd met een leerling opkwamen aan het begin van dit onderdeel. De volwassen dansers die de jonge ter wereld brachten…... De combinatie van theater en dans en van profs en leerlingen, waarvan sommigen overigens al jaren dansen, werkte fantastisch, het plezier in dansen, of meer nog bewegen spatte er bij tijd en wijlen vanaf. Dat leerlingen het aandurven om op het podium een battle aan te gaan met elkaar en met de dansers dwingt respect af. Zien hoe een van de leerlingen met zijn elektrische viool de strijd aanbindt met een van de beste dansers van Aya, hoe zij elkaar tot een climax weten te brengen, heb ik als weer een hoogtepunt ervaren. En dan het dansen zelf dat afwisselend intiem en klein in scene werd gezet, dan wel groots en meeslepend waarbij het hele podium in beslag werd genomen door de dansers die meer acrobatische bewegingen lieten volgen door weer ‘echte’ dansbewegingen tegelijk of tegen elkaar in, maar altijd met betekenis die duidelijk en goed te begrijpen was voor het jeugdige publiek. Al met al een prachtige dansavond, die blaakte van jeugdig enthousiasme, mooie beelden, fantastische muziekkeuze en ook nog een begrijpelijke inhoud.
http://www.youtube.com/watch?v=7hXZZNIaS4M
|